سلام دوباره برا

شروع دوباره

وقتی بی اختیار به افق خورشید می نمگرم و خویش را در این دنیای بیکران بدون احساس میکنم
بی اختیار اشک از چشمانم سرازیر میشوند و مرا بیاد دوران نچندان دور می اندازد.
دورانی که من و تو دو پرنده ی عاشق.عاشق همدیگه بودیم
افسوس من در ان است که تو با ان باهوشی به حرف های دیگران گوش کردی
 و مرا در این دنیای بیکران تنها گذاشتی و این تنهایی تو باعث شده همچون شمع
در اتش هجران تو بسوزم

نفرین به تو یار جفا کار