ازدواج اینترنتی

در یک چت اینترنتی با هم آشنا شدیم، اول همه چیز شوخی بود و بیشتر به عنوان سرگرمی به آن نگاه می کردم و فکر نمی کردم، یک روز عاشق مردی شوم که نوشته هایش بیشتر برایم یک طنز بود. اما نمی دانم چرا به او اعتماد کردم، من و آرش در یک گروه چند نفره چت روم آشنا شدیم و اولین بار در یک رستوران همدیگر را دیدیم و کم کم عاشقش شدم.
آرش پسر جذابی بود و همین جذابیت، باعث شده بود تا دختران زیادی به او توجه کنند، قرار ما این بود که تولد هر یک از اعضای گروه که شد، در یک رستوران جمع شویم و جشن بگیریم.
اما رابطه من و آرش، بیشتر از بقیه بود و تقریبا هفته ای دوبار همدیگر را می دیدیم، اول می خواستیم با هم در کنکور درس بخوانیم، اما در واقع درس خواندن بهانه ای بود که بیشتر همدیگر را ببینیم. رفتار آرش طوری بود که من مطمئن شدم او هم نسبت به من علاقه دارد، دیگر دیدارها هر روز بود. اما هیچ کداممان جرات نمی کردیم، ابراز علاقه کنیم.
آرش می دانست آنقدر دوستش دارم که حاضرم هر کاری برایش بکنم و به جای این که به عشقم احترام بگذارد از آن سوءاستفاده می کرد و من وامانده در این عشق حتی قدرت فکر کردن به تصمیم در مورد زندگی ام را نداشتم و فقط به آرش فکر می کردم. سرانجام تصمیم گرفتم به او بگویم چقدر دوستش دارم، من مثل آرش فکر نمی کردم و تصورم این بود که اگر به او ابراز علاقه کنم، معنی این عشق را خواهد فهمید.

برایش هدیه ای خریدم و از او خواستم تا بدوناین که به چشمهایم نگاه کند، فقط به حرفهایم گوش دهد. به او گفتم چقدر دوستش دارم و حاضرم به خاطرش هر کاری بکنم، حتی در برابر خانواده ام بایستم.
این اتفاق هم افتاد، وقتی من و آرش تصمیم به ازدواج گرفتیم، پدرم مخالفت کرد او معتقد بود، آرش مرد مناسبی برای من نیست و نمیتواند خوشبختم کند، اما من مثل پدرم فکر نمی کردم، به نظر من آرش مردی تمام عیار و بی عیب بود و می توانست مرا خوشبخت کند، به خاطر رسیدن به آرش حتی از خانه فرار کردم تا پدرم را مجبور کنم با ازدواج ما موافقت کند. با این که آرش هیچ پولی برای ازدواج نداشت به عقدش درآمدم، فکر می کردم این ازدواج موفق ترین تصمیم برای زندگی ام خواهد بود.